mánudagur, 17. mars 2014

Af fótaböðum og frönskum þjóðaríþróttum

Síðustu helgi eyddi ég með fórnfúsum íþróttamönnum, bæði frönskum og íslenskum. Á fimmtudaginn fékk ég boð um að horfa á Róbert Gunnarsson, Ásgeir Örn og fleiri góða í PSG taka á móti St. Raphael með Arnór Atlason í broddi fylkingar. Því gat ég auðvitað ekki hafnað enda hafði ég aldrei áður farið á handboltaleik og mér fannst tilvalið að hefja þann feril í París. Ég vildi vera vel undirbúinn og byrjaði því daginn á fótabaði í bláum bala:


Við Freyr tókum svo metró að Stade Pierre de Coubertin þar sem leikurinn fór fram. Íslenskir fjölmiðlar fjölluðu um mengunina í París um helgina og þá ákvörðun yfirvalda að bjóða frítt í allar almenningssamgöngur. Það var vissulega þægilegt en hafði þó þessar afleiðingar í för með sér:


Allir tóku metró, líka þessi:


Yfirvöld gripu þó ekki til þessara aðgerða fyrr en á föstudaginn og fór því vel um okkur á leið okkar á þennan Íslendingaslag þar sem við sáum Mikkel Hansen reyna þrumuskot og fá um leið kjaftshögg:


Mig minnir að boltinn hafi farið í slána en að Róbert hafi náð frákastinu og skorað með flikk flakk heljarstökki sem áhorfendur fögnuðu ákaft:


Gunnar Róbertsson fylgdist auðvitað með pabba sínum slá í gegn:


Eftir leikinn


hittum við Íslendingana þrjá sem Freyr tók jafnframt viðtal við:


Eins og sést bauð hann upp á líflegt og skemmtilegt handboltaspjall sem hægt er að hlusta á með því að smella á mína fyrstu fréttaljósmynd:

IceFight

Á laugardaginn hittum við leigusalann okkar á amerískum pöbb í mýrinni þar sem við horfðum á franska landsliðið í rugby tapa fyrir því írska. Ég hef aldrei áður horft á heilan rugby-leik og komst að því að íþróttin er ekki aðeins flókin heldur líka frekar brútal:


Við Fríða horfðum svo á ansi leiðinlegan fótboltaleik í gær. Handbolti og rugby er málið.

sunnudagur, 9. mars 2014

Svarthvítt vor í París II

Það hefði verið ansi dónalegt af mér að fara ekki út úr húsi í dag, enda fór hitinn yfir tuttugu stig. Ég gekk um Montmartre og furðaði mig á öllum ferðamönnunum sem eru hingað komnir svo snemma árs. Ég þori varla að ímynda mér hvernig ástandið mun vera um páskana.

Þessi ákvað að sitja úti í dag:


Og þessi treysti sér ekki til að fara alla leið á topp:


Á næstu mynd var ég kominn á toppinn og þar gengur fólk í eina átt:


Og þar mála menn myndir:




Tveir hressir í lausu lofti:


Þó að það hafi verið heitt fengu ekki allir ís:


Vinkona mín fær að vera í lit:



Málin rædd:


Héðan í frá mun ég liggja svona á auðum bekkjum:


Og ein selfie í lokin:




miðvikudagur, 5. mars 2014

Svarthvítt vor í París I

Það er ekki leiðinlegt að ganga um hverfið okkar þessa dagana. Vorið nálgast óðum og veðrið, fólkið og stemningin úti á götu ber þess merki. Breiðgatan iðar af lífi sem einhver þarf auðvitað að festa á filmu. Allar myndirnar eru teknar á Boulevard de Rochechouart og hliðargötum við hana:

McDonald's

McDonald's

Þessi tvö.

Hér sést maður burðast með öll heimsins vandamál á herðum sér.

Konan kippti sér lítið upp við það þegar bíllinn fyrir framan hana klessti á bílinn fyrir aftan þegar bílstjórinn reyndi að bakka í þrengsta stæði sem ég hef séð. Við höggið áttaði bílstjórinn sig á að hann gat ómögulega komið bílnum betur fyrir í stæðinu, stökk út, læsti bílnum og gekk upp fjölsóttustu túristagötu Montmartre. Þegar þessi mynd er tekin er bílstjórinn farinn.

Hér sést hvernig ruslakarlar breyta mönnum í dúfur.

Lífleg blómasala við metróstöð.

Hide in Peace. Ummerki Space Invader leynast víða.

Þessi treysti sér ekki yfir götuna og ákvað því að standa þarna í nokkrar mínútur meðan maðurinn fyrir aftan hann valdi blóm fyrir eiginkonuna.

Betlarar eiga lika gemsa og vini. Að sjálfsögðu.

Ég læt ykkur vita í myndum þegar vorið heldur áfram.