mánudagur, 15. apríl 2013

Mánudagsormur V

Ég er frekar stoltur af þessum ormi sem var tekinn upp á Kalda bar síðastliðið laugardagskvöld þegar árshátíð Lesstofunnar var haldin:

http://tettaerlifid.blogspot.com/2013/04/manudagsormur-5-ormurinn-i-dag-er-allt.html

The Dykes

Einu sinni var ég í pönkhljómsveit sem hét The Dykes. Fyrstu og einu tónleikar sveitarinnar fóru fram í samkomuhúsinu í Garðinum haustið 2007. Þetta var jafnframt eina æfing The Dykes og eins og sannri pönkhljómsveit sæmir voru öll lögin samin á sviði. Hvorki hljómsveitarmeðlimir né áhorfendur muna hvaða lög voru spiluð eða hvaða nöfn þau báru. Þessi goðsagnarkennda hljómsveit er því aðeins varðveitt á tveimur ljósmyndum frá fyrrnefndum og einu tónleikum hennar:



Einhverjir hafa haldið því fram að lög The Dykes líkist þessu hér (og stemningin á tónleikunum sömuleiðis):

 


þriðjudagur, 9. apríl 2013

Stykkishólmur 2/44

Á föstudaginn lögðum við Fríða, ásamt Önnu Alberts og Silju (hvers dóttir?), af stað í átt að tilvonandi heimabæ okkar Fríðu - og kannski Önnu og Silju, ég veit það ekki -, Stykkishólm. Við ákváðum að fara aðra leið að hólminum; keyrðum hringveginn í norðaustur, beygðum inn á veg 60 og þaðan 54. Örlögin hafa augljóslega gripið í taumana því á veginum voru hátt á annan tug íslenskra hesta sem virtust hlaupa stefnulaust í suðurátt (sem hljómar skringilega en þannig var þetta). Silja greip í símann, hringdi í Neyðarlínuna (eins og gert er þegar maður sér hesta) og tilkynnti að hópur íslenskra hesta væri laus í íslenskri náttúru, rétt vestan við bæinn Bæ.



að skoða olíu

Á Hólminum borðuðum við hamborgara og drukkum allskonar. Um ellefu-leytið brá Fríða sér niður á neðri hæð veitingastaðarins og vann og skilaði verkefni eftir að hafa drukkið stærsta rauðvínsglas sem allir á staðnum höfðu séð. Vel gert Fríða, virkilega vel gert.


Svo var auðvitað eftirpartí á hótelherbergi einhvers þar sem menn og konur (þó aðallega Bjössi) vöfðu sig inn í gluggatjöld (Bjössi var reyndar sá eini sem gerði það):


Á laugardeginum fengum við leiðsögn um bæinn sem endaði á Vatnasafninu. Sýningin þar var áhugaverðara en fólk hélt; flestir tóku t.d. myndir í gegnum vatnssúlurnar eftir færeyska staupið og súra hvalinn hans Jógvans sem næstum allir héldu í líkamnum en alls ekki allir.


Svo var drukkið og dansað. Ég hef aldrei tekið orminn jafn oft á svo stuttum tíma enda þótti ég frekar glæsilegur og karlmannlegur í árshátíðarmyndbandinu


og var því ítrekað beðinn um að fleygja mér á gólfið:


Svo keyrðum við heim, fyrst í svona veðri


og svo svona:


Við eyddum svo sunnudeginum á Kaffi Ást á Akranesi þar sem ríkti þungbær sorg. Að öðru leyti var helgin frábær eða frábær.


mánudagur, 1. apríl 2013

Keflavík

Það er ekki hægt að fá sér kaffi út í bæ fyrir hádegi í Keflavík. Bókasafnið býður að vísu upp á frítt, uppáhellt kaffi. En það er ekki það sem ég og æskuvinur minn vorum að leita að þegar við vildum spjalla um gömlu dagana í bænum, ástina, páskana og Hemingway - fyrir hádegi.

Hér er gömul mynd af mér: