þriðjudagur, 18. febrúar 2014

Afmælishelgi

Fríðu fannst ekki leiðinlegt að vakna í draumaborginni á tuttugusta og sjöunda afmælisdeginum síðasta laugardag. Og það fannst mér ekki heldur. Við gerðum margt yfir daginn, skoðuðum t.d. óperuna,


keyptum demanta í Galeries Lafayetta,


borðuðum á stað sem krefst þess ekki endilega að kúnnar klæði sig upp,


hlustuðum á alls kyns músík,


horfðum á fólk detta fyrir utan Hôtel de Ville,


fórum ekki á sýningu með ljósmyndum Brassaï,


horfðum á fólk við Signu,


horfðum hvort á annað við Signu,


horfðum niður á Signu


og drukkum vin rouge við Signu


með þessum stuðbolta:


Við fórum svo út að borða á franskasta torginu í París, fengum óskalög, drukkum vin rouge og gerðum heiðarlega tilraun til að leysa flest heimsins vandamál langt fram undir morgun. Á sunnudeginum hittum við vini við Sacre Coeur þar sem þessi tók á móti okkar:


Og þessi:


Í mannmergðinni fundum við loks fólkið sem við leituðum að:


Og drukkum með þeim vin rouge, borðuðum ítalskan mat og töluðum um Ólympíuleikana.


Helgin var frábær; TAKK fyrir hana Fríða, Þorri og Sibba.

laugardagur, 15. febrúar 2014

Tvöfalt tímaflakk

Í síðustu færslu sagði ég frá göngu okkar Fríðu að Sigurboganum. Við löbbuðum út Boulevard de Rochechouart sem verður að Boulevard de Clichy sem verður að Boulevard des Batignolles sem verður að Bouldevard des Courcelles. Við enda einnar hliðargötunnar af síðastnefndu breiðgötunni sá ég fallega kirkju sem ég af einhverjum ástæðum tók mynd af, en ég er ekki beint vanur að taka myndir af kirkjum:


Í kvöld horfðum við Fríða á Midnight in Paris. Í myndinni koma fyrir kunnuglegar byggingar, götur og búðir sem var gaman að geta borið kennsl á. En eitt atriði fékk mig til að frussa rauðvíni:


Af sjónarhorninu að dæma hef ég staðið við afturenda bílsins þegar ég tók myndina, sirka tveimur metrum frá Owen Wilson. Ég veit hreinlega ekki hvað mér á að finnast um þessa tilviljun. Það er ekki eins og þetta sé Eiffel eða Notre Dame, þetta er einhver kirkja í 17. hverfi sem ég hef ekki hugmynd um hvað heitir (ég hef reyndar fundið út að hún heitir Cathédrale Saint-Alexandre-Nevsk, en það skiptir ekki máli hér).

Þessar myndir eru teknar með fjögurra daga millibili. Eða þriggja ára.

þriðjudagur, 11. febrúar 2014

Boginn og borgin

Ég hef áður skrifað um Sigurbogann. Þá tók ég metró að honum en í gær gengum við Fríða héðan frá Boulevard de Rochechouart:


Við fórum upp á topp, horfðum yfir borgina


og fylgdumst með umferðinni á háannatíma. Hringtorgið sem umlykur bogann leit svona út klukkan hálfsex:


Lætin og bílflauturnar fluttu fyrir okkur hrátt pönk en umferðin á Champs-Élysées lék hefðbundinn og taktfastan djass:


Á toppi bogans sést hversu vel borgin er skipulögð. Breiðgöturnar tólf sem liggja frá minnismerkinu mynda fullkomna samhverfu


og það væri nær ómögulegt að vita í hvaða átt er horft, ef það væri ekki fyrir háhýsaþyrpinguna (og svarta turninn í Montparnasse) sem er eins og lýti á annars fallegri borg, eins og Freyr Eyjólfsson fjallaði um í nýlegum pistli. Er of seint að endurskipuleggja Reykjavík?