I: http://tettaerlifid.blogspot.com/2013/02/nu-nylega-var-high-fiveaur-mjog.html
II: http://tettaerlifid.blogspot.com/2013/02/ar-sem-manudagsormurinn-i-siustu-viku.html
þriðjudagur, 26. febrúar 2013
laugardagur, 23. febrúar 2013
Fríða og Klassart í Pálsson og litli
Það skiptir ekki máli hvenær unnusta mín opnar munninn, hún hljómar alltaf unaðslega. Hún hljómar sérstaklega vel í útvarpi, og hvað þá eftir tíu daga veikindi. Það er fátt betra en að byrja laugardaga á ferð í Útvarpshúsið.
Systkinin spiluðu Pays du Rêve eftir Fridu og lag sem hefur ekki enn fengið titil eftir Klassart.
Og svo blúsuðu þau sig út úr Útvarpshúsinu:
Hér er hægt að hlusta á viðtalið og lögin:
Systkinin spiluðu Pays du Rêve eftir Fridu og lag sem hefur ekki enn fengið titil eftir Klassart.
Og svo blúsuðu þau sig út úr Útvarpshúsinu:
Hér er hægt að hlusta á viðtalið og lögin:
Simmi
Ég fór á Edduna í fyrsta skipti um síðustu helgi og sat við hliðina á Simma í Simma og Jóa og frú. Hann hló manna mest þegar Steindi kyssti alla á sviðinu, svo mikið að það fór um frúnna - og mig líka reyndar - sem reyndi að róa sinn mann niður.
Ég fór í Hörpu með þessu yndislega og rauða fólki. Svarfdælingurinn var tilnefndur en vann ekki enda eru þetta bara asnalega verðlaun.
Ég fór í Hörpu með þessu yndislega og rauða fólki. Svarfdælingurinn var tilnefndur en vann ekki enda eru þetta bara asnalega verðlaun.
sunnudagur, 17. febrúar 2013
Düğün
Ástin í lífi mínu og tilvonandi eiginkona mín tók bónorði mínu á föstudaginn. Á baugfingri ber hún hring sem pabbi gaf mömmu fyrir tæpum þremur áratugum. Hringurinn er frá Tyrklandi og kemur sennilega frá ömmu minni (þetta hlýtur að rifjast upp fyrir pabba).
mánudagur, 11. febrúar 2013
Pays de Rêve
Sumum finnst gott að nýta helgina til að hvíla lúin bein og safna kröftum fyrir komandi vinnuviku. Jújú, það er fínt. En það er líka fínt að taka upp tónlistarmyndband frá morgni til kvölds og bruna svo beint í útskriftarveislu aldarinnar. Myndbandið er við lag Fríðu, Pays de Rêve, sem var tekið upp í Stúdíó Ógæfu í þarsíðustu viku. Myndbandið verður tilbúið í þessari viku og er stefnt á frumsýningu á lagi og vídjói næsta föstudag, 15. feb.
Særún tók myndbandið upp og ég gerði eitthvað, t.d. að raða upp borðum. Hvorugt okkar hefur gert svona áður (ég hef að vísu komið við sögu í íslenskum og erlendum kvikmyndum, en þá hinum megin við linsuna; það er efni í aðra færslu) og því var öll uppsetning frekar amatör; mónitorinn er á neðsta borðinu, myndavélin á efsta:
Þar sem við vorum með myndvarpa í litlu 53m2 íbúðinni okkar, og öll húsgögn á röngum stað, nýttum við tækifærið og sendum pabba litla afmæliskveðju.
Og hér er útskriftarparið fína (ég veit ekki afhverju þau völdu okkar gjöf fyrir myndatökuna):
Ég tók orminn í veislunni og Linda Sæ tók hann upp. Í kjölfarið sömdum við um að einu sinni í viku myndi hún pósta ormamyndbandi af mér sem verður aldrei tekið á sama stað. Skrifað var undir fleiri bloggsamninga þetta kvöld; bloggið hefur risið upp úr ösku sinni!
Særún tók myndbandið upp og ég gerði eitthvað, t.d. að raða upp borðum. Hvorugt okkar hefur gert svona áður (ég hef að vísu komið við sögu í íslenskum og erlendum kvikmyndum, en þá hinum megin við linsuna; það er efni í aðra færslu) og því var öll uppsetning frekar amatör; mónitorinn er á neðsta borðinu, myndavélin á efsta:
Þar sem við vorum með myndvarpa í litlu 53m2 íbúðinni okkar, og öll húsgögn á röngum stað, nýttum við tækifærið og sendum pabba litla afmæliskveðju.
Og hér er útskriftarparið fína (ég veit ekki afhverju þau völdu okkar gjöf fyrir myndatökuna):
Ég tók orminn í veislunni og Linda Sæ tók hann upp. Í kjölfarið sömdum við um að einu sinni í viku myndi hún pósta ormamyndbandi af mér sem verður aldrei tekið á sama stað. Skrifað var undir fleiri bloggsamninga þetta kvöld; bloggið hefur risið upp úr ösku sinni!
mánudagur, 4. febrúar 2013
Merkilegir og ómerkilegir staðir á Íslandi I - HLEMMUR
Ég hélt að ég væri búinn að tæma brunninn með síðustu tveimur færslum þegar ég var beðinn um að skrifa um sögu Hlemms. Og að sjálfsögðu verð ég við þeirri ósk enda þykir mér ósköp vænt um staðinn. Ég er líka frekar hugmyndasnauður bloggari þannig ég hef ákveðið að búa til þennan flokk bloggfærslna sem mun vonandi einhvern tíma telja fleiri en eina færslu. Fyrirmynd að flokknum er vefsíðan Hugi.is en þar skrifa meðlimir um allt og ekkert; margar færslur hefjast til að mynda á orðum eins og: "Sælir strákar. Ég var að skoða Sturlungu og ætla að skrifa nokkur orð um hana..." Fyrirmyndarblogg. Vonandi verður þessi síða jafn handahófskennd og einlæg.
Nafnið Hlemmur vísar til brúarstubbs sem þar var yfir lækinn Rauðará, sem Rauðarárstígur í Reykjavík er kenndur við.
Stuttu eftir stofnun Vatnsveitu Reykjavíkur var sett þar upp vatnsþró fyrir ferðalanga til að brynna hesta sína. Gasstöð Reykjavíkur var svo starfrækt við Hlemm á árunum 1910-1956. Stöðin framleiddi gas úr innfluttum kolum til eldunar og lýsingar. Lýsingin var góð búbót fyrir Reykvíkinga því áður höfðu þeir þurft að sætta sig við steinolíuljósker á stangli sem sumir kölluðu fremur villuljós en götulýsingu. Árið 1918 var settur upp gasgerðarofn við gasstöðina sem nýtti hitann frá gasframleiðslunni sem annars fór til ónýtis. Eftir stofnun Rafmagnsveitu Reykjavíkur árið 1921 var gasið nær eingöngu nýtt til eldamennsku og undir lok fyrri heimsstyrjaldarinnar störfuðu í húsinu fjórir bakarar. Þykir þetta sýna að Íslendingar hafa löngum nýtt hitann í kringum sig.
Í dag er hvorki að finna við Hlemm vatnsþró né bakara, heldur miðstöð strætisvagnasamganga í Reykjavík, lögreglustöð, óreglumenn og klyfjahest sem Sigurjón Ólafsson (1908-1982, sjá Merkilegir og ómerkilegir staðir á Íslandi II - HÖFÐI) hjó til minnis um hina gömu vatnsþró.
Nafnið Hlemmur vísar til brúarstubbs sem þar var yfir lækinn Rauðará, sem Rauðarárstígur í Reykjavík er kenndur við.
Stuttu eftir stofnun Vatnsveitu Reykjavíkur var sett þar upp vatnsþró fyrir ferðalanga til að brynna hesta sína. Gasstöð Reykjavíkur var svo starfrækt við Hlemm á árunum 1910-1956. Stöðin framleiddi gas úr innfluttum kolum til eldunar og lýsingar. Lýsingin var góð búbót fyrir Reykvíkinga því áður höfðu þeir þurft að sætta sig við steinolíuljósker á stangli sem sumir kölluðu fremur villuljós en götulýsingu. Árið 1918 var settur upp gasgerðarofn við gasstöðina sem nýtti hitann frá gasframleiðslunni sem annars fór til ónýtis. Eftir stofnun Rafmagnsveitu Reykjavíkur árið 1921 var gasið nær eingöngu nýtt til eldamennsku og undir lok fyrri heimsstyrjaldarinnar störfuðu í húsinu fjórir bakarar. Þykir þetta sýna að Íslendingar hafa löngum nýtt hitann í kringum sig.
Í dag er hvorki að finna við Hlemm vatnsþró né bakara, heldur miðstöð strætisvagnasamganga í Reykjavík, lögreglustöð, óreglumenn og klyfjahest sem Sigurjón Ólafsson (1908-1982, sjá Merkilegir og ómerkilegir staðir á Íslandi II - HÖFÐI) hjó til minnis um hina gömu vatnsþró.
fimmtudagur, 31. janúar 2013
Í skólanum
Í tíma hjá Þórunni Blöndal um daginn ræddum við um ólíkar textagerðir. Hún varpaði eftirfarandi texta upp á glæru og spurði okkur hvers konar texti þetta væri:
sápugrænn himinn
kona með a moldbrúnn
skærgula r hundurinn
svuntuna n
undir niðri fjall & bær
með
rauðu þaki
scheving
Eftir miklar vangaveltur komumst við að þeirri niðurstöðu að þetta væri kyrr mynd þar sem engar sagnir eru í textanum, sem við töldum vera ljóð. Uppsetningin er líka eins og mynd - ljósmynd eða málverk - en það var ekki fyrr en Þórunn kallaði fram síðasta orðið á glærunni (scheving) sem við föttuðum að textinn lýsti málverki eftir Gunnlaug Scheving. Okkur fannst það stórmerkilegt og við urðum frekar - jafnvel óeðlilega - spennt þegar Þórunn sagðist halda að þetta málverk væri einhvers staðar í húsinu. Strax eftir tímann fórum við að leita í þessu völundarhúsi sem húsið við Stakkahlíð er. Og viti menn, við rákumst á þetta í einum af fjölmörgum stigahúsum byggingarinnar, og tilfinningin var ótrúleg:
Mér finnst kennaranámið frábært að mörgu leyti. Stundum er föndrað eða búið til sögur í skolanum og þá get ég tekið eitthvað með mér heim til að sýna fjölskyldunni. Þetta bjó ég til um daginn:
Og þessa sögu skrifaði bekkurinn í sameiningu (ég hló svo mikið í þessum tíma að kennarinn sagði: "Jæja..." þegar ég reyndi að lesa hana upp):
Við höfum líka farið í pictionary þar sem við teiknum myndir sem lýsa íslenskum rithöfundum:
Hvað gerðuð þið í skólanum í dag?
sápugrænn himinn
hálfur
sitjandi b máninn kona með a moldbrúnn
skærgula r hundurinn
svuntuna n
undir niðri fjall & bær
með
rauðu þaki
scheving
Eftir miklar vangaveltur komumst við að þeirri niðurstöðu að þetta væri kyrr mynd þar sem engar sagnir eru í textanum, sem við töldum vera ljóð. Uppsetningin er líka eins og mynd - ljósmynd eða málverk - en það var ekki fyrr en Þórunn kallaði fram síðasta orðið á glærunni (scheving) sem við föttuðum að textinn lýsti málverki eftir Gunnlaug Scheving. Okkur fannst það stórmerkilegt og við urðum frekar - jafnvel óeðlilega - spennt þegar Þórunn sagðist halda að þetta málverk væri einhvers staðar í húsinu. Strax eftir tímann fórum við að leita í þessu völundarhúsi sem húsið við Stakkahlíð er. Og viti menn, við rákumst á þetta í einum af fjölmörgum stigahúsum byggingarinnar, og tilfinningin var ótrúleg:
(Ath. GS skrifaði ekki undir myndina eins og ljóðið, sem er eftir Gyrði, gefur til kynna)
Mér finnst kennaranámið frábært að mörgu leyti. Stundum er föndrað eða búið til sögur í skolanum og þá get ég tekið eitthvað með mér heim til að sýna fjölskyldunni. Þetta bjó ég til um daginn:
Og þessa sögu skrifaði bekkurinn í sameiningu (ég hló svo mikið í þessum tíma að kennarinn sagði: "Jæja..." þegar ég reyndi að lesa hana upp):
Hvað gerðuð þið í skólanum í dag?
Kæra dagbók
Hvað lærði ég árið 2012? Jú, að ég er ömurlegur að halda hefðbundna dagbók, þrátt fyrir fjölmargar tilraunir og tvö áramótaheit. Fyrir nokkrum dögum rakst ég á gamla bloggið mitt, Vangaveltur blendings, og man hvað mér fannst góð tilfinning að setja punkt aftan við bloggfærslu og senda hana til internetsins. Þar að auki frétti ég að Linda Sæ héldi úti bloggsíðu eins og árið væri 2004 og mér fannst það aðdáunarvert og spennandi. Og í kjölfarið varð þetta fyrirbæri til, Surmelism. Nafnið er fengið að láni frá ættarnafninu mínu, Surmeli, með -isma endingu til aðgreiningar.
Önnur ástæða fyrir þessu bloggi er að ég og Haffi spjölluðum lengi um Facebook fyrr í dag. Honum fannst undarlegt að ég væri ekki þar (hann vissi það samt alveg, en hefur sennilega gleymt því - í þriðja sinn - að ég hætti fyrir rúmi ári síðan) og ég reyndi að koma honum í skilning um að mér fyndist það leiðinlegt til lengdar. Þetta hafi þó verið erfitt fyrst; fólk hélt lengi vel að ég hafi eytt þeim út af vinalistanum þegar það ætlaði að senda boðskort á mig. En eftir um hálft ár höfðu flestir þeir sem skipta mig máli áttað sig á breytingunum sem felast meðal annars í sér að þeir þurfa að hringja í mig til að óska mér til hamingju með afmælið. Það er nú meira óþarfa vesenið!
Eftir þessar umræður fann ég hjá mér knýjandi þörf til að tjá mig og eftir að ég opnaði Instagram-reikning hugsaði ég með mér: nei, þetta er ekki rétta leiðin. Og nokkrum klukkustundum síðar fattaði ég sem sagt að bloggið væri það. Og mikið líður mér vel núna!
Mín kæra Fríða hóf upptökur á sólóplötunni sinni í dag. Haffi er líka á myndinni sem ég tók í Stúdíó Ógæfu, stuttu fyrir fyrrnefndar umræður um fb.
Önnur ástæða fyrir þessu bloggi er að ég og Haffi spjölluðum lengi um Facebook fyrr í dag. Honum fannst undarlegt að ég væri ekki þar (hann vissi það samt alveg, en hefur sennilega gleymt því - í þriðja sinn - að ég hætti fyrir rúmi ári síðan) og ég reyndi að koma honum í skilning um að mér fyndist það leiðinlegt til lengdar. Þetta hafi þó verið erfitt fyrst; fólk hélt lengi vel að ég hafi eytt þeim út af vinalistanum þegar það ætlaði að senda boðskort á mig. En eftir um hálft ár höfðu flestir þeir sem skipta mig máli áttað sig á breytingunum sem felast meðal annars í sér að þeir þurfa að hringja í mig til að óska mér til hamingju með afmælið. Það er nú meira óþarfa vesenið!
Eftir þessar umræður fann ég hjá mér knýjandi þörf til að tjá mig og eftir að ég opnaði Instagram-reikning hugsaði ég með mér: nei, þetta er ekki rétta leiðin. Og nokkrum klukkustundum síðar fattaði ég sem sagt að bloggið væri það. Og mikið líður mér vel núna!
Mín kæra Fríða hóf upptökur á sólóplötunni sinni í dag. Haffi er líka á myndinni sem ég tók í Stúdíó Ógæfu, stuttu fyrir fyrrnefndar umræður um fb.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
















