Ég hef áður skrifað um Sigurbogann. Þá tók ég metró að honum en í gær gengum við Fríða héðan frá Boulevard de Rochechouart:
Við fórum upp á topp, horfðum yfir borgina
og fylgdumst með umferðinni á háannatíma. Hringtorgið sem umlykur bogann leit svona út klukkan hálfsex:
Lætin og bílflauturnar fluttu fyrir okkur hrátt pönk en umferðin á Champs-Élysées lék hefðbundinn og taktfastan djass:
Á toppi bogans sést hversu vel borgin er skipulögð. Breiðgöturnar tólf sem liggja frá minnismerkinu mynda fullkomna samhverfu
og það væri nær ómögulegt að vita í hvaða átt er horft, ef það væri ekki fyrir háhýsaþyrpinguna (og svarta turninn í Montparnasse) sem er eins og lýti á annars fallegri borg, eins og Freyr Eyjólfsson fjallaði um í nýlegum pistli. Er of seint að endurskipuleggja Reykjavík?





Engin ummæli:
Skrifa ummæli